Marit van der Sleen

geluk is een keuze & de keuze is reuze

Marit van der Sleen

geluk is een keuze 

Blanco paddenstoelen ?!

Ben tijdens een korte break wat aan het rondfietsen op Vlieland. Onderweg van mijn tent naar het Posthuis, wil ik mijn route bepalen met de paddenstoelen langs de weg. Maar de eerst paddenstoel is ... blanco. Handig voor een paddenstoel. Op een volgende staat geschreven: hier. Op een volgende staat: terug. En daarna zijn weer alle paddestoelen blanco.

Nu zijn blanco paddestoelen op Vlieland geen enkel probleem. Je kunt maar raak fietsen en je komt altijd wel ergens uit: bij de zee, bij het Posthuis, bij een duin, bij de veerboot, bij de jachthaven, bij het dorp, bij de camping, bij mijn tentje. Zoals Daniël Lohues zingt met Skik: “Elke weg komp uut bij mien huus, al is ’t soms even zuuken” Zo komt hier ook elke weg bij mijn huisje, mijn tentje uit. En is het soms even zoeken ...

Toch merkte ik dat ik af en toe de oriëntatie zocht bij bepaalde afslagen. En toen werd het de betekenis van de blanco paddenstoelen me duidelijk: ik mag op mijn gevoel afgaan. Bij elke afslag kiezen: wat voelt het beste? En daar maar op afgaan. Does it spark joy? Haha.

De afslag op gevoel kiezen. Dat is iets wat ik de laatste tijd eventjes weer wat was kwijtgeraakt. Veel met mijn wijze hoofdje doen. Zoals ik ben opgevoed. Verstandig zijn.
Terwijl ik inmiddels prima ‘weet’ en heb ervaren dat ik blind kan varen op mijn gevoel en intuïtie. Maar dat toch wat minder doen. Omdat je in een rationele tredmolen terecht komt. Of eigenlijk liever: omdat je die rationele tredmolen zelf dagelijks creëert. Vanuit je hoofd gaat leven ...

’s Avonds maak ik een wandeling met mijn Vlaamsige (...) vriendin Sheila en haar hond Stabrador Lizzy, die op Vlieland wonen (wow!). We komen de blanco paddenstoel tegen bij de ingang van de camping. “O, die moet ik dus nog even plakken," zegt Sheila. Blijken de nieuwe paddenstoelen een werkproject te zijn van Sheila! Grappig. Ze vertelt dat sommige oude paddenstoelen zeer geliefde objecten zijn, een soort van collectors items en dat de oude paddestoelen waarschijnlijk per veiling zullen worden verkocht. En dat de veiling op Terschelling € 30.000 heeft opgeleverd. Nou ja zeg. Veel mensen willen dus wel heel graag de weg weten ook als ze niet op Vlieland zijn, haha.

We wandelen naar de vuurtoren en genieten van de ondergaande zon en het magnifieke uitzicht. Vanaf een splinternieuwe bank boven het waterwingebied de bokkenvallei. We zien de zee aan de ene kant en het wad aan de andere kant. En het is zo helder dat we zelfs Harlingen zien liggen.

Aan het einde van de avond dalen we af naar het dorp. Sheila weet feilloos de weg. Geen paddenstoel nodig. Soms kun je je ook laten leiden door een gids ...

En als ik de dagen na onze ontmoeting over het eiland fiets, zijn alle paddestoelen weer echte richtingaanwijzers. En die richtingaanwijzers kun je volgen en ... ook niet.

Meer blogs

Geluk aan de deur

01 juli 2020 | 0

Disclaimer geluk

17 juni 2020 | 0

Witruimte

17 juni 2020 | 0

Ik heb een nieuwe baan!

16 juni 2020 | 0

Een mooie vijver van tranen

15 juni 2020 | 0

Twee soorten eenzaamheid

06 april 2020 | 0

Hoodies in verwarring

03 april 2020 | 0

Neem een sandwich Hanneke!

18 maart 2020 | 0

Moodmapping in Dream School

11 maart 2020 | 0

Laat een reactie achter